Biegunka

Wśród objawów które mogą towarzyszyć temu stanowi można wymienić m.in. bóle brzucha, nudności, wymioty czy gorączkę. W kale może pojawić się śluz i ślady krwi. Biegunka najczęściej ustępuje po paru dniach, ale może przejść w stan przewlekły i utrzymywać się nawet przez kilka miesięcy.

Przyczyną wystąpienia biegunki może być zakażenie bakteryjne, pasożytnicze lub wirusowe. Pojawienie się tego stanu chorobowego związane jest często z uczuleniem lub nietolerancją organizmu na niektóre składniki pożywienia.

Biegunka bywa także jednym z objawów chorób układu pokarmowego np. wrzodziejącego zapalenia jelit. Różnorakie stany chorobowe, warunkujące tzw. zespoły złego trawienia (np. choroby przewlekłe trzustki, stany po resekcji żołądka, stany po przebytej czerwonce, niewydolność żółciotwórcza wątroby, wrodzone defekty enzymatyczne organizmu oraz uwarunkowania hormonalne, alergiczne i immunologiczne) także mogą stanowić przyczynę.

Czasem biegunka pojawia się jako następstwo zaburzeń psychicznych np. silnej nerwicy. Czynniki emocjonalne, psychiczne i neurowegetatywne poprzez wzmożenie perystaltyki jelit -zwłaszcza jelita grubego - powodują wzmożone wydzielanie śluzu przez błony śluzowe jelit. Z kolei przyspieszenie przesuwania się treści jelitowej -uniemożliwiają zagęszczenie stolca (w wyniku wchłaniania przewidzianej ilości wody).

Często z biegunką możemy poradzić sobie sami, bez potrzeby wizyty u lekarza. Należy zacząć od ułożenia odpowiedniej diety. Ważne jest pożywanie podczas biegunki potraw, które chłoną dobrze wodę, takich jak budyń i ryż. Bardzo pomocne w szybszym uporaniu się z biegunką okazują się jagody i czarne porzeczki. Pokarmy powinno przyjmować się często, ale w małych porcjach.