Choroby

Znajdź chorobę:

Wybierz literę rozpoczynającą nazwę choroby:

Choroba uchyłkowa jelit

Choroba uchyłkowa jest chorobą przewodu pokarmowego. Najczęściej jest kojarzona z ludźmi starszymi, jednak obecnie często dotyka młodych ludzi. Jest to związane ze stylem życia, który współcześnie jest rozpowszechniony – stylem, który cechuje mała aktywność fizyczna oraz spożywanie tłustych posiłków.

Zobacz również objawy tej choroby: Objawy choroby uchyłkowej jelit

Choroba uchyłkowa może objawiać się niewielkimi bólami brzucha, zaparciami, biegunkami, wzdęciami.

Uchyłkowatość jelita grubego to obecność uchyłków w jelicie. Ok. 65 % osób po 60 roku życia dotkniętych jest tą chorobą i 10 % osób w wieku 40 – 60 lat. Choroba w równym stopniu dotyczy mężczyzn jak i kobiet. Najczęściej uchyłki występują w esicy i zstępnicy, rzadziej w poprzecznicy sporadycznie w kątnicy i wstępnicy. Przyczyna ich powstawania nie jest znana do końca.

Diagnostyka

Pacjenci, którzy trafiają do szpitala powinni mieć przeprowadzone następujące badania. Młode kobiety, u których występuje podejrzenie choroby uchyłkowej powinny wykonać test ciążowy. W ciężkich przypadkach przed podaniem antybiotyku wykonuje się posiew krwi i stolca. Gdy przetoka jelitowo – pęcherzowa wydaje się być podejrzana badamy ogólnie mocz.

W celu ustalenia różnicy z innymi chorobami wykonuje się badanie aktywności transaminaz i amylaz. Badaniu poddaje się również: stężenie mocznika i kreatyniny, stężenie elektrolitów, stężenie białka C – reaktywnego, morfologię.

Objawy

Objawy choroby uchyłkowej zależą od miejsca wystąpienia uchyłków. Do głównych objawów należą: gorączka, wzdęcia, zatrzymania gazów, zaparcia, biegunki, nudności, wymioty.

Wśród objawów, które wymagają natychmiastowego leczenia trzeba wyróżnić: tworzenie się przetok, tworzenie się ropnia, performacja jelita, krwawienie z dolnego odcinka przewodu pokarmowego.

Metody leczenia choroby uchyłkowej

Często choroba uchyłkowa wymaga hospitalizacji, w czasie której podawane są dożylne antybiotyki, tj.  ampicylina z sulbactamem lub imipenem, amokscylina z kwasem klawulonowym, ciprofloksacyna, metronidazol. W utrzymaniu prawidłowej flory jelitowej pomagają probiotyki.

Dzięki nim zmniejsza się odkładanie stolca w uchyłkach oraz odpowiedź zapalna w jelitach. Istnieje teoria, że choroba uchyłkowa jest następstwem zapalenia w błonie śluzowej jelita, dlatego stosuje się mesalazynę. W leczeniu tej choroby wykorzystuje się również rifaksynę, która w znikomym stopniu wchłania się z przewodu pokarmowego i ma szerokie spektrum działania oraz jest dobrze tolerowana.

Profilaktyka

W większości przypadków choroba uchyłkowa dotyka ludzi starszych oraz tych, którzy borykają się z innymi problemami. W związku z tym powikłania tej choroby mogą być bardzo groźne dla zdrowia i życia. Dlatego ważna w chorobie uchyłkowej jest dieta.

Generalnie, chorym z niewielkimi objawami zaleca się przyjmowanie pokarmów z większą zawartością błonnika. Niedobór błonnika prowadzi do wytwarzania niewielkiej ilości stolca. Okrężnica zostaje pobudzona do nadmiernych skurczów, następuje przerost warstwy mięśniowej okrężnej i wzrost ciśnienia panującego wewnątrz jelita.

Wysokie ciśnienie jest odpowiedzialne za wypychanie na zewnątrz błony śluzowej i w efekcie wytworzenie uchyłków. Ważne jest również ograniczenie tłuszczów i czerwonego mięsa. Trzeba też dbać o odpowiednie nawodnienie organizmu oraz aktywność fizyczną.

Dieta w chorobie uchyłkowej

Choroba uchyłkowa może przebiegać bezobjawowo i występować w postaci zapalnej. Jeżeli przebiega ona bezobjawowo, wtedy zaleca się stosowanie diety wysokoresztkowej, która w dużej mierze oparta jest na nierozpuszczalnym błonniku.

Jego źródłem są: migdały, orzechy, śliwki, morele, figi, rodzynki, surowe warzywa i owoce ze skórką i pestkami, nieoczyszczony ryż, grube kasze, otręby pszenne. Aby błonnik spełnił dobrze swoją rolę trzeba wypijać odpowiednią ilość płynów, np. soków owocowych, herbat ziołowych i owocowych, przegotowanej wody z miodem, wody mineralnej. Trzeba pamiętać o tym, żeby regularnie oddawać stolec.

W przypadku stanów zapalnych uchyłków zaleca się stosowanie diety lekkostrawnej. Należy ograniczyć ilość surowego błonnika, dlatego zaleca się jedzenie białego pieczywa, drobnych kasz, gotowanych i rozdrobnionych kasz.

Owoce, które zawierają duże ilości pestek należy spożywać w postaci przecierów i soków. Nie wolno jeść pokarmów, które powodują wzdęcia, np. bób, kapustę, kalafiory, cebulę, gruszki, śliwki. Na zaparcia dobrze jest stosować namoczone i zmiksowane śliwki suszone, buliony i rosoły, soki owocowe, które zawierają fruktozę i sorbitol oraz kefiry i jogurty, które zawierają probiotyki.

Autor:

Albert Bąk

Zobacz również objawy tej choroby: Objawy choroby uchyłkowej jelit

Nietrzymanie moczu

W ciągu całego życia kobieta ma 50% szansę na wystąpienie u niej w mniejszym bądź większym stopniu zaburzeń oddawania moczu. Problem coraz częściej dotyczy kobiet młodych, mieszkanek dużych miast. czytaj więcej

Kawa przyśpiesza zdrowienie jelita grubego po operacji

Pacjenci, którzy piją kawę po operacji na jelito grube, szybciej odzyskują funkcje tego narządu oraz tolerancję stałych posiłków, o czym donoszą niemieccy naukowcy z University Hospital Heidelberg w badaniu opublikowanym w BJS. czytaj więcej

Dodaj komentarz

Brak komentarzy

Najnowsze choroby

Aktualności