Marskość wątroby
Marskość wątroby zwane inaczej zwłóknieniem wątroby jest skutkiem innych, przewlekłych chorób związanych z tym narządem. Uszkodzenie wątroby wywołane tym schorzeniem cechuje się wieloma zmianami morfologicznymi. Na początku następuje ubytek w czarnym miąższu, który następnie zostaje zastąpiony tkanką łączną.
W konsekwencji czynności wątroby zostają zakłócone (upośledzenie funkcji metabolicznej) i następuje niewydolność tego narządu.
Wątroba zostaje niszczona z powodu działania czynników zakaźnych lub chemicznych. Marskość jest też następstwem przewlekłego stanu zapalnego wątroby. Gdy zaatakuje prowadzi do zmiany sposobu przepływania krwi w obrębie narządów jamu brzusznej. Skutkiem tego jest powstanie nadciśnienia wrotnego będącego m.in. przyczyną tworzenia się żylaków.
Wśród rodzajów tej choroby możemy również wyróżnić marskość zastoinową, alkoholową (gdy chory nadużywał alkoholu), żółciową (powstałą z powodu przewlekłego utrudnienia przepływu krwi) czy mającą podłoże genetyczne. Dodatkowo możemy mówić o marskości kryptogennej gdy u pacjenta nie można stwierdzić co jest przyczyną zachorowania.
Objawy i sama marskość mogą początkowo rozwijać się skrycie. Stąd i początkowe objawy są niecharakterystyczne dla niedomagania wątroby. Obserwuje się postępującą utratę apetytu, ubytek masy ciała, nietolerancję pewnych pokarmów (smażonych, pieczonych, tłustych) i alkoholu, skłonność do zaparć naprzemiennych z biegunkami, niekiedy nudności, apatię, ociężałość, nasilającą się senność. Pojawia się oliwkowe, a następnie podżółtaczkowe zabarwienie skóry i twardówek oczu. Wskutek gromadzenia wolnego płynu w jamie brzusznej powiększa się obwód brzucha. Występują tzw. naczyniaki pajączkowate na skórze, rumień dłoni i dłoniowych stron opuszek palców. Pojawiają się niecharakterystyczne pobolewania w prawym podżebrzu i wzdęcia w jamie brzusznej.
Zniszczenie wątroby w wyniku choroby jest nieodwracalne, ale odpowiednio wczesne i właściwe leczenie może je spowolnić lub nawet zatrzymać. Gdy marskość nie spowodowała jeszcze dużych uszkodzeń stosuje się leki przeciwzapalne albo próbuje się poprawić funkcjonowanie metabolizmu pacjenta. Z kolei gdy marskość wątroby jest już bardziej zaawansowana zwalcza się objawy takie jak wodobrzusze, zaburzenia świadomości czy obrzęki. Niewyrównana marskość wymaga pobytu w szpitalu. U chorego stosuje się odpowiednią dietę (zawierającą mało tłuszczu, z przewagą pokarmów gotowanych) i zabrania mu się spożywania jakiegokolwiek alkoholu. Pacjent musi zacząć prowadzić ustabilizowany tryb życia i mało się przemęczać.