Tęgoryjec dwunastnicy

Dawniej chorobą tą często zarażali się górnicy, dlatego nazywano też ją chorobą, anemią górników. Zarażenie tęgoryjcem dwunastnicy występuje u kilkunastu procent ludzi na całym świecie, najwięcej w strefie międzyzwrotnikowej. W Polsce choroba ta praktycznie nie występuje, gdyż jaja tego pasożyta wymagają wysokiej temperatury. Na zarażenie są najbardziej narażeni ludzie pracujący w ciepłym środowisku i zawody związane z wodą lub wilgotną ziemią.  Do zakażenia tęgoryjcem dwunastnicy dochodzi przez zjedzenie lub połknięcie jaj z zanieczyszczoną wodą lub z niedomytymi owocami i warzywami. Tęgoryjec może żyć w organizmie człowieka nawet 8 lat. Niewielka ilość pasożytów, do 25 osobników, najczęściej nie daje żadnych objawów chorobowych. Jednak większa ich liczba powoduje anemię, wyniszczenie organizmu, zaburzenia w pracy przewodu pokarmowego, przygnębienie. U dzieci jest to także opóźnienie rozwoju fizycznego i umysłowego. Oprócz żywienia sią krwią żywiciela, tęgoryjce zatruwają organizm wydzielając toksyny. Czasami też powodują zakażenia bakteriami, które przedostają się do organizmu człowieka drogami utorowanymi przez tęgoryjce. Wnikanie larw tęgoryjca przez skórę powoduje wysypkę i tworzenie  się piekących bąbli. Często też, kiedy larwy przechodzą  z naczyń krwionośnych do płuc i pęcherzyków płucnych, pojawia się podrażnienie narządów oddechowych. Objawy tęgoryjczycy podobne są do awitaminozy beri-beri i śpiączki tropikalnej. Mikroskopowe badanie kału na obecność jaj pasożyta pozwala postawić właściwą diagnozę. Zapobieganie polega na:  przestrzeganiu higieny osobistej, kontroli grup zawodowych pod kątem zarażenia tym pasożytem, nadzorze sanitarno-parazytologicznym środowiska górniczego.

Zobacz również objawy tej choroby: Objawy tęgoryjca dwunastnicy