Zatrucia grzybami

Muchomor często bywa mylony z kanią, pieczarką łąkową oraz gąską zieloną. Muchomor odróżnia się tym, że ma dwa kołnierzyki, jeden u podstawy trzonu, a drugi w górnej jego części. Należy pamiętać iż rozpoznanie trującego grzyba na podstawie np. jego gorzkiego smaku lub zżółknienia po posoleniu jest całkowicie fałszywe i zawodne.

W przypadku zatrucia muchomorem sromotnikowym pierwsze objawy pojawiają się dopiero po wielu godzinach po spożyciu grzyba. Przebieg jest bardzo ciężki i charakteryzuje się wysoką śmiertelnością.

Muchomor zawiera w sobie czynniki toksyczne takie jak falotoksyny i amanitotoksyny. Niestety są one odporne na wysokie temperatury i enzymy trawienne. Oznacza to, że po ugotowaniu grzyb nadal jest trujący.

Objawy pojawiające się po około 12 godzinach to:

• nudności
• wymioty
• ból brzucha
• biegunka

Objawy pojawiające się po upływie doby:

• żółtaczka
• skaza krwotoczna
• skąpomocz

Po upływie kolejnych dni dochodzi do ostrej niewydolności nerek i wątroby. Zgon następuje wśród objawów śpiączki wątrobowej.

W przypadku zatrucia innymi rodzajami grzybów, np. borowikiem szatanem lub mleczajem mogą pojawić się objawy ostrego nieżytu żołądkowo – jelitowego. Po spożyciu strzępiaków i lejkówki mogą wystąpić także objawy muskarynowe, czyli ślinotok, pocenie się, łzawienie. Zjedzenie muchomora czerwonego wywołuje objawy atropinowe, czyli szerokie źrenice, omamy słuchowe i wzrokowe, pobudzenie psychoruchowe.

Pierwsza pomoc polega na wymuszeniu wymiotów. Ważne jest zabezpieczenie zjedzonej potrawy oraz wymiocin w celu wykonania badania mykologicznego. Konieczna jest natychmiastowa pomoc lekarska.

Zobacz również objawy tej choroby: Objawy zatrucia grzybami